İlkeler Bildirgesi

Manifestonun İlkeleri

Bu bildirge, Manifesto’da savunulan üye egemenliği, güçlü kurumlar, şeffaflık, liyakat ve demokratik denetim anlayışını özlü bir çerçevede bir araya getirir.

I. Kurum, Üye ve Temsil

1. Parti görevi, üyeden belirli bir süre için alınmış, sınırları olan ve sonunda hesabı verilecek bir yetkidir; kişisel mülk değildir.

2. Siyasi bağlılığın ölçüsü kişiler değil; demokrasi, hukukun üstünlüğü, parti programı ve üyelerin meşru iradesidir. Hiçbir yönetici eleştiri dışı değildir.

3. Bilgiye ulaşma, öneri sunma, eleştirme, karar süreçlerine katılma ve hesap sorma üyeliğin ayrılmaz haklarıdır. Açık üye toplantıları ile düzenli faaliyet ve mali raporlar, bu hakların kurumsal güvencesidir.

4. Karar süreçlerinin zamanı, duyurusu ve kayıt düzeni çalışan insanların ve bakım yükü taşıyanların katılımını mümkün kılmalıdır. Takvimlerin önceden açıklanması, tutanakların paylaşılması ve yazılı görüşlerin kayda alınması demokratik katılımın parçasıdır.

5. Delege seçimlerinde açıklık, gözlemlenebilirlik ve eşit adaylık koşulları esastır. Bağımsız adaylık hakkı korunmalı; delegelik, seçildikten sonra üyeden kopan bir konuma dönüşmemelidir.

6. Hemşehrilik ilişkileri toplu üye kaydı, delege devri veya blok destek pazarlığının aracı olamaz. Temsil, memleket bağına değil eşit üyelik ilkesine dayanır.

II. Yönetim, Kadro ve Siyasi Kapasite

7. Görev dağılımında önce işin kapsamı, yetkisi ve hedefi tanımlanır; sonra görevi üstlenecek kişi belirlenir. Akrabalık, arkadaşlık, geçmiş ekip ilişkisi ve kongre desteği ayrıcalık nedeni değildir.

8. Liyakat; örgütsel emek, demokratik güvenilirlik, temsil yeteneği, göreve uygun bilgi ve öğrenme kapasitesinin birlikte değerlendirilmesidir. Kadınların ve gençlerin merkezi görevlerde gerçek yetki taşıması çoğulculuğun gereğidir.

9. Aynı görevde üst üste en fazla iki dönem ilkesi, makamın kişiselleşmesini önler. Düzenli tazelenme ve parti yöneticiliğiyle seçilmiş görevlerin tek kişide birikmemesi kurumsal dengeyi korur.

10. Örgüt binası bekleme salonu değil, tanımlı ve sürekli siyasi faaliyetin merkezidir. Yeni üyelerin sorumluluk alabildiği, görev temelli ve gönüllü katılıma açık bir düzen üyeliği canlı tutar.

11. Parti içi eğitim ve ideolojik tartışma seçim dönemleriyle sınırlı değildir. Farklı görüşler fraksiyonculuk olarak damgalanmadan tartışılmalı; tartışmalar politika üretimine katkı sunmalıdır.

III. Para, Belediye ve Dayanışma

12. Siyasi bağımsızlık, sermaye gruplarına, belediye kaynaklarına veya kişisel hamilere mali bağımlılığın reddini gerektirir. Bağış; görev, adaylık, iş, danışmanlık, ihale veya ayrıcalık karşılığı olamaz. Gelir, gider ve bağışlar kayıtlı ve denetlenebilir olmalıdır.

13. Siyasi rekabette para gücü temsil üstünlüğüne dönüşmemelidir. Harcama sınırı, eşit tanıtım imkânı ve yemekli ağırlama ile hediye kültüründen uzak durmak; ücretli çalışanların, esnafın ve öğrencilerin siyasete katılabilmesinin koşullarıdır.

14. Parti örgütü iş bulma ve istihdam aracılığı yapan bir yapı değildir. Belediye kaynağı, personeli ve verisi parti içi rekabette kullanılamaz; belediyeyle ilişki kişisel talepler değil kamusal politikalar üzerinden kurulmalıdır.

15. Dayanışma, ekonomik veya sosyal desteği siyasi bağlılık, oy ya da suskunluk karşılığına dönüştürmez. İhtiyaç sahibi üyeler kişisel aracılığa değil kurumsal kanallara yönlendirilmelidir.

IV. Bilgi, Hukuk ve Demokratik Denetim

16. Araştırma ve politika birimleri vitrin değil, ayrı çalışma takvimi ve asgari kaynağı olan üretim merkezleridir. Politika notlarının kamuya açık olması ve kurumsal cevapla karşılanması düşünce üretimini görünür kılar.

17. Sivil toplum, meslek odaları ve akademiyle danışma karar alındıktan sonra değil, karar öncesinde anlamlıdır. Hangi görüşün karara yansıdığı açıklanmalı; faaliyet raporları yalnız başarıyı değil, yapılamayanı ve nedenini de göstermelidir.

18. Güven değerlendirmesi söylentiye, kişisel husumete veya süresiz dışlamaya dayanamaz. Görev sınırlamaları gerekçeli, görevle bağlantılı, süreli ve yeniden değerlendirmeye açık olmalı; eleştiri ve farklı tercih üyeyi parti yaşamının dışına itmemelidir.

19. Adil yargılanma, seçilmiş iradenin korunması ve insan hakları herkes için geçerlidir. Siyasi nedenlerle özgürlüğünden alıkonulanların hukukunu savunmak, kişisel ve grupsal husumetin üzerinde ortak bir demokratik sorumluluktur.

20. Teknoloji yöneticinin üyeyi izlemesine değil, üyenin yönetimi denetlemesine hizmet etmelidir. Üye ve gönüllü verisi gereğinden fazla toplanmamalı; siyasi eğilim veya hemşehri profili çıkarılmamalı ve kişisel kampanyalara aktarılamamalıdır.

V. Siyasi Rekabet ve Süreklilik

21. Savunulan ilkelerin inandırıcılığı, siyasi rekabetin kendisinde de aynı açıklıkla uygulanmasına bağlıdır. Aday belirleme süreci, kampanya bütçesi ve karar mekanizması üyelerin bilgisine açık olmalı; rakipler kişisel iddialarla değil, yönetim modeli ve siyasi tercihleri üzerinden ele alınmalıdır.

22. Bir hareketin varlığı kongre sonucuna veya belirli kişilerin görev almasına indirgenemez. Eğitim, örgütlenme ve politika üretimi, görev ve seçim sonuçlarından bağımsız biçimde sürmelidir.